Bir varmış bir yokmuş…
Bulutların gölgeleriyle dans eden, rüzgârın şarkı söylediği uzak bir diyarda Larin Bilge adında küçük ama kalbi kocaman bir kız yaşarmış. Larin’in en sevdiği şey, köyünün ardındaki tepede uzanan uçsuz bucaksız papatya bahçeleriymiş.
Bu papatyalar sıradan çiçekler değilmiş.
Her birinin kalbinde minicik bir ışık varmış ve bu ışık yalnızca iyi kalpli insanların yanında parıldarmış. Köyde bu yüzden Larin’e “Bilge Larin” derlermiş; çünkü papatyalar onu gördüğünde hem daha beyaz olur hem de hafifçe mırıldanan sesler çıkarırmış.
🌼 Sır ve Işık Papatyası
Bir gün Larin bahçelerde dolaşırken, diğerlerinden çok daha parlak bir papatya görmüş. Ortasında altın rengi titrek bir ışık varmış, sanki kalp atışı gibi…
Larin eğilip papatyanın yapraklarını okşayınca, papatya incecik bir sesle konuşmuş:
“Larin Bilge… Yardımına ihtiyacımız var. Gölge Rüzgârı uyanıyor.”
Larin önce şaşırmış ama korkmamış. Çünkü papatyaların ona hiç zarar vermeyeceğini bilirmiş.
“Size nasıl yardım edebilirim?” demiş.
Işık Papatyası, rüzgârla birlikte hafifçe titreyerek anlatmış:
“Gölge Rüzgârı, karanlıkların içinden çıkan kötü bir akımdır. Eğer uyanırsa papatya bahçelerinin ışığı sönecek, dünya sessizleşecektir. Onu durduracak tek şey, cesaretle söylenen bir ‘Doğruluk Şarkısı’dır.”
Larin başını sallamış:
“Öğretin bana! Söylerim!”
🌬️ Gölge Rüzgârı ile Karşılaşma
Tam o sırada gökyüzü bir anlığına griye dönmüş. Uzaklardan inceden inceye uğultu geliyormuş. Sanki biri hüzünlü bir nefes veriyormuş gibi…
Bu, Gölge Rüzgârıymış.
Larin, papatyanın gösterdiği tepeye koşmuş. Rüzgâr her adımda güçlenmiş; papatyaların beyazı solup griye dönmeye başlamış.
Larin durup derin bir nefes almış. Sonra gökyüzüne bakarak kalbinden gelen şarkıyı söylemiş:
“Işığım var içimde, doğrulukla büyür,
Karanlık yaklaşsa da sevgi güneş gibi doğar.”
Papatyalar Larin’in sesiyle birlikte birdenbire aydınlanmış. Yüzlerce, binlerce beyaz ışık zerresi havaya yükselmiş; rüzgârın içindeki karanlığı parçalayıp yok etmiş.
Gölge Rüzgârı bir çığlık attıktan sonra sessizce dağılmış.
🌼 Papatyaların Teşekkürü
Işık geri döndüğünde bütün papatyalar Larin’in etrafında sevinçle parlayıp dans etmiş. Bahçenin ortasında Larin’e altın rengi bir tohum vermişler.
“Bu tohum senin cesaretinin simgesi,” demiş Işık Papatyası.
“Ne zaman karanlık bir düşünce yaklaşırsa, onu toprağa göm; ışığımız sana yol gösterir.”
Larin tohumu almış, teşekkür etmiş ve köyüne dönmüş.
O günden sonra papatya bahçeleri hiç solmamış; rüzgâr bile bu topraklardan geçerken tatlı tatlı ıslık çalarmış.
Ve herkes bilir ki…
Işığı koruyanlar, ışığı bulur.
