Bir zamanlar, gökyüzünün en parlak köşesinde, yıldızların arasına gizlenmiş bembeyaz bir saray vardı. Bu sarayda Ay Perisi Luma yaşardı. Luma’nın saçları ay ışığı gibi gümüş, gözleri gökyüzü kadar maviydi. En sevdiği şey ise dünyayı izlemek ve çocukların hayallerini dinlemekti.
Ama Luma’nın herkesten sakladığı bir sırrı vardı…
Ay’ın arka tarafında, kimsenin bilmediği Saklı Bahçe.
Bu bahçede konuşan çiçekler, ışık saçan ağaçlar ve dilekleri büyüten minik tohumlar vardı. Luma, bu bahçeyi sadece iyi kalpli ve meraklı çocuklara açardı.
Meraklı Çocuk: Defne
Dünya’da küçük bir kasabada yaşayan Defne, yıldızları izlemeye bayılan bir kızdı. Her gece penceresini açar ve gökyüzüne bakardı.
Bir akşam şöyle fısıldadı:
“Keşke yıldızların arasında bir bahçe olsa… Orayı görmeyi çok isterdim.”
Tam o anda odasına yumuşacık bir ışık doldu.
Pencerenin önünde minicik, parlayan bir kelebek belirdi.
“Defne… seni bekliyorduk,” dedi ince bir ses.
Defne şaşırdı ama korkmadı. Çünkü ışık çok sıcak ve huzurluydu.
Kelebek bir anda Ay Perisi Luma’ya dönüştü.
“Ben Ay Perisiyim. Kalbin çok meraklı ve temiz. Sana bahçemi göstermek istiyorum.”
Ay’a Yolculuk
Luma, Defne’nin elini tuttu.
Birlikte ay ışığından yapılmış bir merdivenden yukarı çıktılar.
Yıldızların arasından geçtiler. Kuyruklu yıldızlar yanlarından “vuuuş” diye kaydı.
Defne’nin kalbi heyecandan hızlı hızlı atıyordu.
“Bu bir rüya mı?” diye sordu.
Luma gülümsedi.
“Hayır. Bu, cesaret edenlerin gördüğü bir gerçek.”
Saklı Bahçe
Ay’ın arkasına vardıklarında Defne’nin gözleri kocaman açıldı.
Karşısında:
Işık saçan çiçekler
Kristal yapraklı ağaçlar
Havada uçuşan minik yıldız tohumları vardı.
Bir çiçek konuştu
“Hoş geldin Defne!”
Defne şaşkınlıktan zıpladı.
“Çiçekler… konuşuyor!”
“Burada her şey canlıdır,” dedi Luma. “Çünkü sevgiyle büyüyorlar.”
Üç Görev
Luma, Defne’ye döndü.
“Bahçemi görebilmen için üç küçük görevi tamamlamalısın. Çünkü gerçek güzellikler emek ister.”
Defne başını salladı.
“Hazırım!”
1. Görev: Sabır Ağacı
İlk olarak kurumuş gibi görünen bir ağacın yanına gittiler.
“Bu Sabır Ağacı. Ona su verirsen hemen büyümez. Beklemen gerekir.”
Defne sabırla suladı… bekledi… bekledi…
Hiçbir şey olmadı.
Tam vazgeçecekken küçük bir filiz çıktı.
Sonra çiçek açtı.
Luma gülümsedi:
“Sabreden, sonunda mutluluğu görür.”
Defne anladı: Her şey zaman isterdi.
2. Görev: Paylaşım Çiçeği
İkinci görevde tek bir meyve vardı.
Defne çok acıkmıştı.
Ama yanında minik bir yıldız tavşanı da aç görünüyordu.
Defne meyveyi ikiye böldü.
Tavşanla paylaştı.
Bir anda tek meyve yirmi meyveye dönüştü!
“Paylaştıkça çoğalır,” dedi Luma.
Defne gülümsedi: İyilik büyürdü.
3. Görev: Cesaret Kuyusu
Son görev karanlık bir kuyuydu.
İçine bakınca hiçbir şey görünmüyordu.
“En büyük korkun ne?” diye sordu Luma.
“Başaramamak…” dedi Defne.
“Öyleyse atla. Ben buradayım.”
Defne derin nefes aldı ve zıpladı.
Ama düşmedi…
Uçmaya başladı!
Kuyunun içi yıldızlarla doluydu.
“Cesaret, korkunun üstünden atlamaktır,” dedi Luma.
Defne artık kendine daha çok güveniyordu.
Bahçenin Sırrı
Görevler bitince Luma ona küçük bir tohum verdi.
“Bu, Umut Tohumu. Dünyaya götür. Sevgiyle ekersen bulunduğun her yer bahçeye dönüşür.”
“Bahçe sadece burada mı?” diye sordu Defne.
Luma başını salladı.
“Hayır. Gerçek bahçe kalbin içindedir.”
Eve Dönüş
Defne sabah yatağında uyandı.
“Demek rüyaydı…” dedi.
Ama avucunda parlayan minicik bir tohum vardı.
Gülümsedi.
Bahçeye ekti.
Günler sonra orada rengârenk çiçekler açtı.
Mahalledeki çocuklar orada oynamaya başladı.
Herkes paylaşmayı, sabretmeyi ve cesur olmayı öğrendi.
Ve Defne her gece gökyüzüne bakıp fısıldadı:
“Teşekkür ederim Ay Perisi.”
Ay ise biraz daha parlak ışıldadı.
Çünkü Luma biliyordu…
Bir çocuğun kalbi güzelleşirse, bütün dünya bir bahçeye dönüşebilirdi.
Masalın Mesajı
Sabır, paylaşmak ve cesaret; kalbimizi büyüten en güçlü sihirlerdir.
bu masal gercekten çok güzel emeğinize sağlık
Güzel yorumuz için teşekkürler 🙏