Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, Anadolu’nun şirin bir köyünde güler yüzlü, bilge mi bilge bir adam yaşarmış. Bu adamın adı Nasrettin Hoca’ymış. Hoca, hem düşündürür hem güldürür, herkesin sevgisini kazanırmış.
Bir yaz gecesiymiş. Gökyüzü pırıl pırıl, yıldızlar inci gibi parlıyormuş. Nasrettin Hoca, akşam serinliğinde köyün dışındaki patikada yürüyüşe çıkmış. Yol boyunca cırcır böceklerinin şarkısını dinlemiş, gece çiçeklerinin kokusunu içine çekmiş.
Tam eve dönmek üzereyken eski taş kuyunun yanından geçmiş. Kuyunun içine şöyle bir bakınca gözlerine inanamamış.
— Aman Allah’ım! Ay kuyuya düşmüş! demiş.
Gerçekten de kuyunun karanlık suyunda parlak bir ay görünüyormuş. Hoca, ayın gökyüzünden düşüp kuyuya yuvarlandığını sanmış.
— Eğer ay burada kalırsa gece karanlık olur. İnsanlar yollarını bulamaz. Bir an önce onu kurtarmalıyım, demiş.
Koşarak evine gitmiş, kalın bir ip ve demir kanca getirmiş. Kancayı ipe bağlayıp kuyunun içine sallandırmış. Bir yandan da kendi kendine konuşuyormuş:
— Merak etme Ay kardeş, seni kurtaracağım!
Kanca kuyunun içindeki taşlardan birine takılmış. Hoca tüm gücüyle çekmeye başlamış.
— Haydi! Biraz daha! Çıkıyorsun galiba!
Derken ip birden kopmuş. Hoca sırtüstü yere düşmüş. Bir süre şaşkınlıkla gökyüzüne bakmış.
O anda ne görsün?
Ay, bütün parlaklığıyla gökyüzünde duruyormuş!
Hoca sevinçle ayağa kalkmış.
— Oh be! Demek ki kurtarmayı başardım. Biraz zor oldu ama ayı yerine koydum! demiş.
O sırada oradan geçen birkaç köylü, Hoca’nın ne yaptığını merak etmiş.
— Hoca, neden yerde yatıyorsun? diye sormuşlar.
Hoca gülümseyerek cevap vermiş:
— Ayı kuyudan çıkarmaya çalışıyordum. Şimdi bakın, yine gökyüzünde!
Köylüler kuyunun içine bakınca gerçeği anlamışlar. Kuyudaki şey ayın yansımasıymış. Ama Hoca’nın sözlerine gülmüşler.
Sonra Hoca şöyle demiş:
— Bazen gördüğümüz her şey gerçek olmayabilir. Bir şeyi doğru sanmadan önce iyice düşünmek gerekir.
Köylüler bu sözü çok beğenmişler. O günden sonra bir olayla karşılaştıklarında hemen karar vermek yerine araştırıp öğrenmeye çalışmışlar.
Ve Nasrettin Hoca da her zamanki gibi insanlara hem gülümseten hem de düşündüren bir ders vermiş.
Masal sayfanızda kullanabileceğiniz ebeveyn notu:
Ebeveyn Notu
Bu masal, çocuklara gördükleri her şeyin ilk bakışta doğru olmayabileceğini eğlenceli bir şekilde anlatır. Nasrettin Hoca’nın kuyudaki ayın yansımasını gerçek sanması, çocukların eleştirel düşünme ve sorgulama becerilerini geliştirmelerine yardımcı olur. Hikâye boyunca mizah ve merak duygusu ön planda tutulurken, olayları araştırmanın ve doğru bilgiye ulaşmanın önemi vurgulanır. Çocuğunuzla birlikte masalı okuduktan sonra, “Hoca neden yanıldı?” veya “Bir şeyin doğru olup olmadığını nasıl anlayabiliriz?” gibi sorular üzerine sohbet ederek öğrenme deneyimini daha da zenginleştirebilirsiniz.
