Bir varmış bir yokmuş… Uzak diyarların birinde, Söğüt Gölü’nün kenarında yaşayan minik, yeşil bir kurbağa varmış. Adı Pıtırcıkmış. Pıtırcık diğer kurbağalara hiç benzemezmiş; çünkü ne zaman hapşırsa görünmez olurmuş.
Bu tuhaf durum Pıtırcık’ın başına bir gün tesadüfen gelmiş. Bir bahar sabahı, gölde uçuşan sarı polenler burnuna kaçmış.
“Hap-şuuuu!”
Ve bir anda… puf!
Pıtırcık ortadan kaybolmuş.
Arkadaşları sağa sola bakmış:
“Pıtırcık nereye gitti?”
“Az önce buradaydı!”
Pıtırcık ise görünmez olduğu için hem şaşkın hem de biraz korkmuş. En kötüsü de ne zaman tekrar görüneceğini bilmemesiymiş. Meğer bir daha hapşırınca yeniden görünür oluyormuş.
Başta bu duruma çok üzülmüş. Kimse onu göremiyor, oyunlara katılamıyormuş. Ama zamanla görünmezliğin ilginç yanlarını fark etmeye başlamış. Göl kenarındaki yavru ördekleri gizlice koruyor, geceleri kaybolan ateşböceklerini buluyormuş.
Bir gün göle yaklaşan açgözlü bir tilki, yavru kurbağaları korkutmaya başlamış. Kimse tilkiye karşı duramıyormuş. Pıtırcık ise cesaretini toplamış. Polenleri koklamış, bilerek hapşırmış:
“Hap-şuu!”
Görünmez olmuş ama sesi duyuluyormuş. Tilkinin etrafında zıplayıp dalları sallamış, yaprakları uçurmuş. Tilki korkuyla:
“Bu göl lanetli!” diye bağırıp kaçmış.
Herkes çok sevinmiş ama kahramanın kim olduğunu bilmiyorlarmış. Pıtırcık bir kez daha hapşırmış ve yeniden görünmüş. O günden sonra herkes onu “Görünmez Kahraman Kurbağa” diye çağırmış.
Pıtırcık artık farklı olmaktan korkmuyormuş. Çünkü öğrenmiş ki bazı özellikler ilk başta garip görünse de, doğru zamanda büyük bir iyiliğe dönüşebilirmiş.
Ve Pıtırcık, hapşırıklarıyla hem görünmez olmuş hem de gölün en cesur kahramanı…
Gökten üç kurbağa sıçramış
Biri masalı anlatana, biri dinleyene, biri de hayal kurana…
