Bir varmış, bir yokmuş…
Uzak mı uzak, yemyeşil bambu ağaçlarının arasında, sevimli hayvanların yaşadığı güzel bir orman varmış.
Bu ormanda Pofuduk adında minik bir panda yaşarmış.
Pofuduk’un iki yuvarlak kulağı, minicik patileri ve kocaman meraklı gözleri varmış.
Her sabah annesi onu sevgiyle uyandırırmış.
— Günaydın, benim minik pandam!
Pofuduk gözlerini açar, esner ve gülümsermiş.
— Günaydın anneciğim!
Sonra kahvaltı zamanı gelirmiş.
Pofuduk afiyetle sütünü içer, muzunu yer, ardından annesiyle birlikte banyoya gidermiş.
Ama o sabah Pofuduk’un aklında bir soru varmış.
— Anneciğim, neden her sabah banyoya gidiyoruz?
Annesi gülümsemiş.
— Çünkü minik pandam, dişlerimizi temiz tutmak çok önemli!
Pofuduk hemen ağzını açmış.
— Aaa! Dişlerim burada!
Annesi kahkaha atmış.
— Evet! Bakalım bugün dişlerimizi nasıl temizleyeceğiz?
Minik Diş Fırçası
Annesi lavabonun kenarından Pofuduk’un küçük diş fırçasını almış.
Fırçası maviymiş. Üzerinde minik bir yıldız varmış.
Pofuduk heyecanla sormuş:
— Bu benim fırçam mı?
— Evet, canım. Bu senin diş fırçan!
Pofuduk fırçasını eline almış.
— Merhaba minik fırça!
Annesi, yaşına uygun miktarda diş macununu fırçaya sürmüş ve Pofuduk’a dişlerini nazikçe fırçalamayı göstermiş.
Önce üst dişler…
Fırça sağa, fırça sola…
Sonra alt dişler…
Fırça minik minik hareketlerle dolaşmış.
Pofuduk annesini dikkatle izlemiş.
— Ben de yapabilir miyim?
— Elbette! Hadi birlikte deneyelim.
Pofuduk annesinin yardımıyla dişlerini fırçalamaya başlamış.
Fır fır fır!
Ön dişler…
Fır fır fır!
Arka dişler…
Fır fır fır!
Dişlerin Mutluluğu
Pofuduk aynaya bakmış.
Dişleri tertemiz olsun diye annesiyle fırçalamaya devam etmiş.
Annesi şöyle demiş:
— Dişlerimiz bize yemekleri çiğnemekte ve güzelce gülümsemekte yardımcı olur. Onlara iyi bakmalıyız.
Pofuduk kocaman gülümsemiş.
— Ben dişlerime iyi bakacağım!
Annesi ona sarılmadan, sevgiyle başını okşamış.
— Aferin benim minik pandama. Diş fırçalamak günlük bakımımızın güzel bir parçası.
Pofuduk fırçasını annesine vermiş.
Sonra birlikte ağızlarını temizlemişler.
Mutlu Bir Gülümseme
Banyo işleri bitince Pofuduk aynaya yeniden bakmış.
Kocaman gülümsemiş.
— Merhaba temiz dişlerim!
Annesi de gülümsemiş.
— Şimdi güne hazırız!
Pofuduk sevinçle zıplamış.
— Yaşasın! Dişlerimi fırçaladım!
O günden sonra Pofuduk sabah ve akşam diş bakımını annesiyle birlikte yapmaya başlamış.
Her fırçalama zamanı küçük bir oyun, her gülümsemesi kocaman bir mutluluk olmuş.
Ve Pofuduk’un en sevdiği söz şuymuş:
“Fır fır fır, dişlerime iyi bakarım. Gülümserim, mutlu yaşarım!”
Gökten üç bambu yaprağı düşmüş…
Biri Pofuduk’a, biri annesine, biri de dişlerini sevgiyle fırçalayan bütün miniklere…
Masal da burada bitmiş, miniklerin tatlı gülümsemesi hiç eksilmemiş.
