Bir varmış bir yokmuş…
Gökyüzünde, pofuduk bulutların üstünde minicik yıldızların yaşadığı bir yer varmış.
Bu yıldızlar çok küçükmüş ama çok meraklıymış
Her gece parlayıp dünyaya bakarlarmış.
En küçük yıldızın adı Pırıl’mış.
Pırıl, diğer yıldızlardan biraz daha az parlarmış.
Bir gece Pırıl üzülmüş:
“Ben neden diğerleri kadar parlak değilim?” demiş.
Diğer yıldızlar gülümsemiş:
“Biz hep birlikte güzeliz,” demişler.
Ama Pırıl yine de üzgünmüş.
O sırada yaşlı Ay gelmiş
Yumuşak sesiyle sormuş:
“Pırıl, neden kalbin böyle ağır?”
Pırıl anlatmış.
Ay gülümsemiş ve demiş ki:
“Gel, bu gece birlikte parlayalım.”
Yıldızlar el ele tutuşmuş
Hepsi birlikte parlamış.
Gökyüzü daha önce hiç olmadığı kadar aydınlanmış.
Pırıl şaşırmış:
“Ben de parlıyorum!” demiş sevinçle.
Ay başını sallamış:
“Bazen küçük olmak, büyük ışıklar yapar.
Birlikte olunca herkes parlar.”
O günden sonra yıldızlar
kim daha parlak diye değil,
kim daha mutlu diye bakmışlar.
Ve gökyüzü her gece
sevgiyle parlamış
Masal da burada bitmiş.
Gökten üç minik yıldız düşmüş
