Bir varmış, bir yokmuş… Uzak mı uzak, yemyeşil ağaçların şarkı söylediği, rengârenk çiçeklerin güneşe gülümsediği masal gibi bir köy varmış. Bu köyde Efe adında, meraklı mı meraklı, sevimli mi sevimli bir çocuk yaşarmış. Efe kelebekleri izlemeyi, kuşların sesini dinlemeyi ve annesiyle bahçede oynamayı çok severmiş. Ama Efe’nin küçücük bir sırrı varmış: Bazen korktuğunda cesaretini kaybettiğini düşünürmüş.
Efe’nin annesi ona küçük, mavi bir kese dikmiş. Kesenin üzerinde sarı bir yıldız varmış. Annesi keseyi Efe’nin cebine koyarken gülümsemiş ve “Efe’ciğim, bu kesenin içinde görünmeyen bir hazine var. Ona cesaret denir. Ne zaman korkarsan elini cebine koy ve kalbinin sesini dinle,” demiş. Efe keseyi avucunun içine almış. İçinde ne altın varmış ne de şeker. Peki, bu gizemli hazinenin içinde ne varmış?
Ertesi sabah Efe, annesiyle birlikte ormana gitmiş. Ağaçların arasından cıvıl cıvıl kuş sesleri geliyormuş. Birden çalıların arkasından “Hışır hışır!” diye bir ses duyulmuş. Efe durmuş. Kalbi pıt pıt atmaya başlamış. “Acaba orada kocaman bir canavar mı var?” diye düşünmüş. Hemen elini cebine sokup mavi kesesini tutmuş. Derin bir nefes almış. Annesi elini tutarak “Korkabilirsin Efe, ama önce durup ne olduğunu anlayabiliriz,” demiş.
Efe annesinin yanında yavaşça çalılara yaklaşmış. Biraz eğilmiş, dikkatlice bakmış. Bir de ne görsün! Çalıların arasında minicik bir kirpi varmış. Kirpi, burnuyla kuru yaprakları ittiriyor, yiyecek arıyormuş. Efe rahatlamış ve gülümsemiş. “Seni canavar sandım, küçük kirpi!” demiş. Kirpi burnunu oynatmış, sanki ona teşekkür etmiş. Efe o gün cesaretin korkmamak değil, korktuğunda dikkatlice bakabilmek olduğunu öğrenmiş.
Bir süre sonra ormanın içinden incecik bir ses duyulmuş: “Cik cik! Bana yardım eder misiniz?” Bu ses, dalların arasına takılmış küçük bir kuşa aitmiş. Kuş çırpınıyor ama bir türlü kurtulamıyormuş. Efe önce geri çekilmiş. Dallar yüksekmiş, kuş da çok üzgün görünüyormuş. Efe’nin karnında minik kelebekler uçuşmaya başlamış. “Ya yapamazsam?” diye fısıldamış. Sonra cebindeki mavi keseyi tutup annesine bakmış. Annesi, “Yardım etmek istiyorsan birlikte güvenli bir yol bulabiliriz,” demiş.
Efe annesinin yanında durmuş ve küçük kuşa seslenmiş: “Korkma minik kuş, buradayız!” Annesi dikkatlice eğilip dala ulaşmış ve kuşun takıldığı incecik otu çözmüş. Kuş özgür kalınca kanatlarını çırpmış. “Cik cik, teşekkür ederim!” der gibi ötmüş. Efe sevinçle ellerini çırpmış. Kuşun kendi başına kurtulamadığını görmüş ama yardım istemenin ve bir büyüğün desteğini kabul etmenin de cesaret olduğunu anlamış.
Akşam olunca Efe eve dönmüş. Pencereden gökyüzündeki yıldızları izlerken mavi kesesini çıkarmış. Keseyi açmış; içi hâlâ bomboşmuş. Efe şaşırmış. “Anneciğim, cesaret hazinesi nerede? Kesemin içinde hiçbir şey yok!” demiş. Annesi Efe’yi kucağına alıp yanağına bir öpücük kondurmuş. “Cesaret kesenin içinde değil, güzel kalbinin içinde. Kesen sana bunu hatırlatmak için var,” diye cevap vermiş.
Efe o gece yatağına uzandığında artık cesaretin ne olduğunu biliyormuş. Cesaret, hiç korkmamak değilmiş; korkunca nefes almak, yardım istemek, yeniden denemek ve gerektiğinde güvendiğin bir büyüğün elini tutmakmış. Mavi kesesini yastığının yanına koymuş. Gözlerini kapatırken fısıldamış: “Ben küçük olabilirim ama kalbimde kocaman bir cesaret var!”
O günden sonra Efe, yeni bir şey denemekten korktuğunda cebindeki mavi keseye dokunurmuş. Bazen yeni bir arkadaşla tanışır, bazen yüksek sesli bir gök gürültüsünde annesine sarılır, bazen de yapamadığı bir oyunu yeniden denermiş. Her seferinde kalbindeki cesaretin biraz daha büyüdüğünü hissedermiş. Çünkü Efe artık biliyormuş: En değerli hazine, insanın içinde taşıdığı cesaret ve iyilik dolu kalbiymiş.
Ve gökyüzündeki yıldızlar her gece Efe’ye göz kırparmış. Masalımız da burada bitmiş; cesareti, sevgisi ve güzel kalbiyle Efe’nin mutlu günleri hiç bitmemiş.
Ebeveynlere küçük bir öneri
Masal bittikten sonra çocuğunuza şu soruyu sorabilirsiniz: “Efe korktuğunda ona cesaret veren şey neydi?” Ardından birlikte küçük bir cesaret kesesi hazırlayıp içine yıldız resmi koyabilirsiniz. Bu etkinlik, masalın ana mesajını çocuğunuzun günlük yaşamına taşımasına yardımcı olur.
