Bir zamanlar, bulutların gölgesinde saklanan küçük bir kasabada, herkesin bildiği ama kimsenin pek anlamadığı tuhaf bir dev yaşardı. Bu devin adı Tontiş Dev’di. Tontiş Dev’in en ilginç özelliği ise… yaptığı her şey için izin istemesiydi!
Evet, yanlış duymadınız. Su içmeden önce bile:
“Bir bardak su içebilir miyim acaba?” diye kendi kendine sorardı.
Bir Gün Her Şey Değişti
Bir sabah Tontiş Dev, kasabanın yanındaki ormanda yürüyüş yapıyordu. Karnı acıkmıştı ve ağaçtaki elmalardan yemek istiyordu. Ama hemen uzanmadı.
Ağaca bakarak kibarca sordu:
“Sevgili ağaç, bir elmanı alabilir miyim?”
Ağaç rüzgârla sallandı ve yapraklarını hışırdattı. Bu, “Evet” demekti.
Dev tam elmayı koparacaktı ki… birden durdu.
“Bir dakika! Elmayı koparmak için iznim var ama… ısırmak için de izin almalıyım!”
Kendi kendine gülmeye başladı:
“Ben ne komik bir devim böyle!”
Çocuklarla Karşılaşma
O sırada ormanda oynayan üç çocuk, devi izliyordu: Mert, Elif ve Zeynep.
Mert dayanamayıp sordu:
“Hey dev! Neden her şey için izin alıyorsun?”
Tontiş Dev gülümsedi:
“Çünkü saygılı olmak önemlidir. Ama bazen… biraz abartıyor olabilirim!”
Elif kıkırdadı:
“Bir elmayı ısırmak için izin almana gerek yok!”
Zeynep ekledi:
“Ama başkasına ait bir şeyse, o zaman izin istemek çok doğru!”
Dev başını kaşıdı:
“Hmmm… Demek önemli olan, ne zaman izin istemek gerektiğini bilmek!”
Devin Öğrendiği Ders
O günden sonra Tontiş Dev değişti. Artık:
Doğaya zarar vermemek için dikkat ediyordu
Başkalarının eşyasını kullanmadan önce izin istiyordu
Ama yemek yerken kendine “İzin var mı?” diye sormuyordu
Kasabadaki herkes onu daha da çok sevdi. Çünkü artık hem nazik hem de biraz daha akıllıydı.
Bir gün çocuklar ona takıldı:
“Dev! Gülmek için izin aldın mı?”
Dev kahkahayla güldü:
“Hayır! Ama buna herkes izin verir!”
Masalın Mesajı
Bu komik devin hikâyesi bize şunu öğretir:
Saygılı olmak çok önemlidir, ama ne zaman ve neden izin istememiz gerektiğini bilmek daha da önemlidir.
Ve unutma:
Bazen gülmek için izin istemene hiç gerek yoktur!
