Uzaklarda, yemyeşil ağaçların ve rengârenk çiçeklerin bulunduğu Masal Ormanı varmış. Bu ormanda Pofuduk adında küçük, sevimli bir tilki yaşarmış. Pofuduk çok meraklıymış. Ormanda yeni şeyler keşfetmeyi, arkadaşlarıyla oyun oynamayı ve güzel hikâyeler dinlemeyi çok severmiş. Ama Pofuduk bazen acele eder, düşünmeden hareket edermiş.
Bir sabah Pofuduk, ormanda dolaşırken arkadaşları Tavşan Misket ve Sincap Fındık’ı görmüş. Misket ile Fındık, küçük bir sepetin içine topladıkları güzel kırmızı elmaları taşıyorlarmış. Pofuduk sepeti görünce heyecanlanmış ve “Ben de yardım edeyim!” demiş. Arkadaşları sevinmiş. Fakat Pofuduk o kadar hızlı koşmuş ki sepetin yanından geçerken ona çarpmış. Sepet yere düşmüş ve elmalar çimenlerin üzerine yuvarlanmış.
Pofuduk bir anda durmuş. Arkadaşlarının yüzüne bakmış. Misket üzülmüş, Fındık ise yere dağılan elmaları toplamaya başlamış. Pofuduk’un kulakları aşağı doğru eğilmiş. Bir hata yaptığını anlamış. Önce ne söyleyeceğini bilememiş. Sonra derin bir nefes alıp arkadaşlarının yanına gitmiş ve “Çok özür dilerim, size dikkat etmeden çarptım. Hata yaptım.” demiş.
Misket ile Fındık, Pofuduk’un sözlerini duyunca ona bakmış. Pofuduk yalnızca özür dilemekle kalmamış, dağılan elmaları toplamaya da başlamış. Üç arkadaş birlikte bütün elmaları sepete koymuşlar. Misket gülümseyerek “Önemli değil Pofuduk. Hepimiz bazen hata yapabiliriz.” demiş. Fındık da “Hata yaptığımızda özür dilemek ve hatamızı düzeltmeye çalışmak çok güzel bir davranış.” diye eklemiş.
Pofuduk o gün önemli bir şey öğrenmiş. Hata yapmanın kötü bir şey olmadığını, asıl önemli olanın hatasını kabul etmek olduğunu anlamış. Bir arkadaşını üzdüğünde “Özür dilerim.” demenin, sonra da yaptığı yanlışı düzeltmek için çaba göstermenin arkadaşlığı güçlendirdiğini öğrenmiş.
Öğleden sonra üç arkadaş ormanda oyun oynamaya başlamışlar. Bu kez Pofuduk koşmadan önce etrafına dikkatlice bakmış. Misket ona “Bugün daha dikkatli görünüyorsun.” demiş. Pofuduk kuyruğunu neşeyle sallayarak “Çünkü artık önce düşünmeyi öğrendim!” diye cevap vermiş.
Akşam güneşi ağaçların arasından altın gibi parlıyormuş. Pofuduk evine dönerken annesine gün boyunca yaşadıklarını anlatmış. Annesi onu sevgiyle dinlemiş ve “Canım yavrum, herkes hata yapabilir. Güzel olan, hatasını fark edip özür dilemek ve onu düzeltmeye çalışmaktır.” demiş.
Pofuduk annesine sarılmış. O günden sonra küçük tilki, bir hata yaptığında saklanmak yerine dürüstçe konuşmayı öğrenmiş. Çünkü artık biliyormuş ki içten söylenen bir “Özür dilerim.” küçük bir kalbi rahatlatabilir, güzel bir davranış ise kırılan bir arkadaşlığı yeniden neşelendirebilirmiş.
Masal Ormanı’nda o günden sonra Pofuduk’a “Nazik Tilki” demeye başlamışlar. Pofuduk da arkadaşlarına her zaman yardım etmiş, onları dikkatle dinlemiş ve hata yaptığında özür dilemekten hiç çekinmemiş. Böylece Masal Ormanı’nda dostluk, sevgi ve güzel sözler her gün biraz daha çoğalmış.
