Minik fil Fiko, annesinden dört renkli balon alır. Annesi ona sadece gölgede oynamasını söyler. Fiko merak edip balonları güneşe çıkarır ve hepsi patlar. Üzülür ama annesi ona nedenini açıklar. Fiko hatasından ders alır ve bir dahaki sefer gölgede oynar. Yeni balonları patlamaz, Fiko da mutlu olur. Ders: Hatalar öğrenmek içindir, kurallara uymak güvenlidir.

Meraklı bir kız çocuğu olan Elif, arkadaşları Mert ve Zeynep ile birlikte ormanda gizemli bir ayı postu bulur. Post, onları hayal ve korkularla dolu sihirli bir ormana götürür. Her biri burada kendi korku ve duygularıyla yüzleşerek içsel bir yolculuk yapar. Elif yalnızlıktan korktuğunu, Mert düşünmeden konuşmanın zararını, Zeynep ise içindeki neşeyle renkleri geri getirebildiğini fark eder. Bu deneyim onların kendilerini tanımalarını sağlar. Masalın sonunda, ayı postu onlara gerçek saklambaç oyununun aslında kendini bulma oyunu olduğunu öğretir. Masal, çocuklara kendini tanımanın, korkularla yüzleşmenin ve içsel büyümenin önemini anlatır.

“Üç Şey Yok” masalında, yalanın, korkunun ve açgözlülüğün hiç bulunmadığı “Dürüstler Diyarı” adlı bir köyde yaşayan meraklı bir çocuk olan Elvan, dış dünyayı tanımak için yola çıkar. Yolculuğunda üç farklı diyara uğrar: Yalanlar Ülkesinde herkesin birbirine yalan söylediğini ve gerçek ile yalanın birbirine karıştığını, Korkular Diyarında korkuların insanı felç ettiğini, Açgözlüler Şehrinde ise insanların doymaz hırslarının onları yalnızlaştırdığını görür. Her diyardan aldığı derslerle köyüne döner ve artık çocuk değil, bir bilgedir. Masal, insanın içindeki değerlere sadık kaldıkça gerçek mutluluğu bulabileceğini anlatır.

Uzak bir diyarda, yaprakların konuştuğu gizemli bir ülke vardır. Bu ülkenin ortasında yaşayan Bilge Meşe Ağacı, her sabah yaprakları aracılığıyla masallar fısıldar. Meraklı bir kız çocuğu olan Lina, yapraklarla konuşmayı hayal eder. Günlerce doğayı dinleyerek sabreder ve sonunda yaprakların dilini öğrenir. Lina, ormanın rehberi olur ve diğer çocuklara da doğayı dinlemeyi öğretir.

Rüya adlı bir çocuk, geceleri karanlıktan korktuğu için gökyüzündeki karanlığı yemeye başlar. Zamanla geceler kısalır, insanlar uyuyamaz hale gelir. Gökyüzünden inen yaşlı bir yıldız olan Parilda, Rüya’ya geceyle barışmayı ve onun güzelliklerini görmeyi öğretir. Rüya karanlığı geri verir, yıldızlar yeniden parlar. Artık insanlar geceden korkmaz, çünkü Rüya’nın kalbinden gelen ışıkla gece güzelleşmiştir.

Denizler altında yaşayan prenses Neria, insanların dünyasını merak eder ve gizlice karaya çıkar. Karaya ayak bastığında bacakları olur ama konuşma yetisini kaybeder. Bir balıkçı köyünde küçük bir çocuk olan Ali ile arkadaş olur. Zamanla insanlar onu sever. Ancak annesi, deniz kraliçesi Liraya, Neria’yı geri çağırır. Neria, deniz ile kara arasında kalır ama Ali’nin anlayışı ve sevgisiyle denize geri döner. O günden sonra Ali, her dolunayda sahile gelip onu beklemeye devam eder. Masal, sevgi, özgürlük ve ayrılık üzerine dokunaklı bir hikâyedir.

Saklıdere adında bir köyde hiç çoban yoktur, ama hayvanlar yıllardır kendi başlarına dağlara gider, akşam olunca geri döner. Bu sıra dışı düzeni merak eden Derviş Yusuf adlı bilge bir adam köye gelir. Köylüler, hayvanlara küçükken masallar anlattıklarını ve onların sorumluluğu paylaştığını anlatır. Ancak bir gün tüm hayvanlar kaybolur. Derviş Yusuf flütüyle bir ezgi çalar ve hayvanlar geri döner. Masal, köydeki herkesin aslında birer “gönül çobanı” olduğunu anlatır.

Masalı dinlemek için oynatıcıyı çalıştırın. Bir zamanlar, Gülücükler Diyarı’nda yaşayan küçük bir çocuk varmış. Adı Samet’miş. Samet’in en sevdiği şey, sabah akşam dişlerini fırçalamakmış. Diş...

Gofret Kasabası’nda yaşayan Elif ve arkadaşları, tatlılardan bir kule yaparak eğlenceli bir oyun oynarlar. Ancak kule yıkılınca, içinden Tatlılar Diyarı’nın bekçisi Loklok çıkar ve çocukları gizli bir geçitten bu büyülü diyara davet eder. Tatlılar Diyarı’nda unutulmuş oyunları canlandıran çocuklar, neşeyi geri getirir ve Onursal Oyuncu ilan edilirler. Artık dilediklerinde bu diyara dönebileceklerdir.

Ali Ağa'nın köyünde herkesin sevdiği özel bir hayvan olan Ala Dana bir gün kaybolur. Köy ayağa kalkar, herkes "Ala Danayı kim yedi?" diye birbirini suçlar. Bilge Nine’nin önerisiyle gece herkes uyur gibi yapar. Gece yarısı, uykusunda konuşan Yusuf’un Ala Dana’yı yediği ortaya çıkar. Açlığından dayanamayıp danayı pişirip yediğini itiraf eder. Cezasını çiftlikte çalışarak öder ve bir yıl sonra Ali Ağa’ya “Vefa” adını verdiği yeni bir dana getirir. Masal, vicdan ve pişmanlıkla yapılan hataların telafi edilebileceğini anlatır.